Karykaturzyści polscy Pierwsza po II Wojnie Swiatowej antologia karykaturzystów polskich z pięcioma rysunkami autora. Ferdynand B. Ruszczyc, Jacek Urbański, Polska Oficyna Wydawnicza “BGW” Warszawa 1994, ISBN 83-7066-562-4
Dwie strony katalogu poświęcone autorowi. Niestety niemiecki wydawca zdecydował się na rozbudowane komentarze do rysunków, wychodząc z założenia, że miejscowemu odbiorcy wszystko trzeba tłumaczyć, co niestety powodowało rozmycie wymowy większości prac tej wystawy, oraz wpro- wadzania odbiorcy w błąd.
Strona tytułowa katalogu wystawy w Krajowym Muzeum Sztuki i Historii Kultury Westfalii w Mün-ster, Westfalia, Niemcy, 12. kwietnia do 14. czerwca 1987 oraz w Muzeum Wilhelma Buscha, w Hannoverze, Niemcy, 30. sierpnia - 18. października 1987
Wydana w roku 1978 w NRD książka „Głową w mur“ o polskiej karykatu- rze z rysunkiem autora. Motyw ukrzy- żowanego osobnika autor rysował kilkakrotnie.
Wycinek z hamburskiego tygodnika Die Zeit. Prezentacja autora po wystawie w Münster Pracowałem wówczas próbnie w moim dzisiejszym stuttgarckim biurze. Znajomi zaczęli mnie pytać, czy to mnie dotyczy. Nie mając pojęcia o wystawie, przeczytałem tę wzmiankę o mnie w jednym z najszacowniejszych czasopism z niemałym zdumieniem. To był maj 1987.
Pierwsza prezentacja autora w warszawskim tygodniku ilustrowanym “Perspek- tywy”, w roku 1974. Został przedstawiony jako blondyn - media dość często mi- jały się z prawdą i nie zawsze był to efekt wynikający z przypadku. Druk był czarno- biały, więc czytelnicy nie mieli powodu, by dopatrywać się tu jakiejś manipulacji.
Notka o autorze w jednym z wydawanych przez “Szpilki” około 150-stro- nicowych książek. Miały formę rozbudowanych kalendarzy.. Ukazywały się w formie około 150-stronicowej ksiażki. Wydawnictwo Artystyczne i Filmowe, 1974
Leksykon polskich artystów karykatury pod redakcją Zygmunta Zaradkiewicza. Wydany z okazji 35.rocznicy powstania Muzeum Karykatury im. Eryka Lipiń- skiego. Wydawnictwo Muzeum Karykatury, Warszawa 2013, ISBN 978-87994-58-8
Plakat wystawy autora w Galerii Sztuki Brama w Gliwicach, czerwiec/lipiec 1995 Omówienie wystawy, w „Nowinach Gliwickich, 30. czerwca 1995
Zamówiony przez szwajcarski kwartalnik kulturalny Camencind rysunek na temat fiata 126p. Ze stosownym omówieniem. Praca nazywa się a to: „Projekt pomnika PRL“, a to „Pomnik dla towarzysza Gierka“. Rysowane 2010. (patrz link “po 2000”)
Ogólnopolska wystawa satyry w Łodzi, 1974. Rysunek autora broniące- go wartości folkloru miejskiego, który ówczesne władze usiłowały wye- liminować ze świadomości społeczeństwa, a w każdam razie ze światła dziennego. W tak zwanym międzyczasie warunki spożywania piwa uległy znacznej poprawie.
Konkurs na rysunek satyryczny “Młodzi 76”. Rysunek autora zdobył II. nagrodę. W momencie jej przyznania autor miał 30 lat. A więc nie był już taki młody. Przypominamy, iż historia kultury odnotowała niemało twórców - poetów, pisarzy, malarzy, którzy najczęściej wskutek niedożywienia zmarli przed 25. rokiem życia, lecz pozostają w pamięci zbiorowej gigantami... Nie ma się zatem czym chwalić…
Omówienia w prasie warszawskiej wystawy “Najlepsze prace ze zbiorów Muzeum” w dopiero co otwartym Muzeum Karykatury na ulicy Koziej 11, w dniu 27. października 1983. Tam około 10 swoich prac, z których sześć zostało uprzednio zakupionych przez Minister- stwo Kultury. Będąc w zasobach muzeum, bywały wystawiane na różnych kontynentach w ramach licznych wystaw przezeń organizo- wanych. Autor nie ma na niestety pojęcia, gdzie. Wie, że na pewno w Hanowerze i w Münster. O tym poniżej
1987. Zaproszenie Eryka Lipińskiego do wzięcia udziału w zebraniu założycielskim SPAK. Niestety dotarło do mnie około roku później. Eryk Lipiński dopisał na zaproszeniu kilka słów: Drogi Panie Andrzeju, przesyłamy Panu tę informację, aby wiedział Pan, że pamiętamy o naszym koledze, chociaż jest za morzem (nawet Sródziemnym). Serdecznie pozdrawiam, Eryk Lipiński. Do dziś nie skorzystałem.
Wywiady z autorem w prasie lokalnej. Sprawa niewarta w zasadzie wspomnienia, ale było to luźna, miła i komplet- nie niezobowiązująca okazja do pociskania pierdół.
1945 Boże Narodzenie, narodzenie 1963-68 studia architektury, doraźna działalność kabaretowa 1967 debiut rysunkowy w katowickiej Trybunie Robotniczej 1969-72 asystentura na Politechniki Sląskiej, pensja 1650 zł 1971 ślub z fantastyczną Basią Skubellą, gliwiczanką 1970-71 kilkumiesięczna współpraca z katowicką gazetą Sport - komentarze graficzne trzy razy w tygodniu 1970-72 współpraca z Polskim Radiem w Katowicach, realizacja audycji o muzyce (współautor Henryk Junik) i o architekturze. Nacisk cysorza Grudnia Zdzisława na utrzymywanie czystości funkcjonowania socjalistycznych mediów powoduje dobrowolny przedwczesny koniec przyjemnej aktywności na antenie 1973 przychodzi na świat Justyna, córka, obecnie projektująca kostiumy i scenografię dla wielu teatrów Niemiec, Austrii, Szwajcarii i Italii 1973-82 architekt w gliwickim biurze projektowym, od 1981 praca nad projektami dwóch kościołów we współpracy z Barbarą Jękot 1973-81 debiut w Szpilkach i regularna z nimi współpraca, sporadycznie z kilku innymi polskimi i zagranicznymi czasopismami; występy telewizyjne 1981 grudzień, “stan wojenny“, zerwanie kontaktu z prasą 1984-86 architekt w Oranie, Algieria, tam 2,5 letni pobyt z żoną, pracującą jako docent na tamtejszym uniwersytecie Es Senia, i córką 1986 osiedlenie w Niemczech, od 1977 w Stuttgarcie, od 1990 bliska okolica Stuttgartu 1987-2020 architekt w dużym biurze architektonicznym w Stuttgarcie. Sporadyczne tworzenie muzycznych zespołów, głównie bluesowych W opisanym wyżej czasie udział w licznych wystawach zbiorowych w Polsce i w wielu innych miejscach na świecie, organizowanych głównie przez będące w posiadaniu moich prac warszawskie Muzeum Karykatury. Na przykład wystawa karykatury w Zachęcie 1977, “Warszawa w Karykaturze” 1980, “Grzechy nasze” Muzeum Karykatury 1984, "Polscy Karykaturzysci" w Muenster (Westfalia, Niemcy) i ta sama w Hanowerze 1987, w Londynie, w salonach karykatury Knokke-Heist (Belgia), Bordighera (Italia) i Gabrovo (Bułgaria), "Przeciw nienawiści i gwałtowi", Fellbach k. Stuttgartu. Kilka wystaw indywidualnych: Warszawie (Klub "Hybrydy"), w Katowice, Halle (wówczas NRD), dwa razy Piwnica Kulturalna w Fellbach koło Stuttgartu, Gliwice galerii Brama, Weinstadt koło Stuttgartu. Druga nagroda w ogólnopolskim konkursie na rysunek satyryczny "Młodzi w Karykaturze" 1976, druga nagroda w ogólnopolskim kon- kursie na rysunek satyryczny (Bielsko 2017). Liczne niezdobyte nagrody w konkursach, w których nie wziąłem udziału, uczestnictwo w aukcjach rysunków satyrycznych organizowanych przez "Szpilki", wiele prac w zbiorach prywatnych.
Co się z grubsza działo
trochę z prasy i książek